Μια γλυκιά καλησπέρα

Από εχθές είμαι άυπνος όλο το βραδύ σκεπτόμουν αν όντως ισχύουν οι φράσεις που άκουσα η μια είναι ότι κάθε κακό μας βγάζει σε καλό και η άλλη ότι υπάρχει παντοτινή αγάπη? Παντοτινή αγάπη είναι να έχεις για πάντα κάποιον διπλά σου… Περπατούσα πριν κάτι μέρες πίσω από ζευγάρι ηλικιωμένων…είχαν κάνει κάτι ψώνια και τα κουβαλούσαν από μια σακούλα.. Και γύρναaϊ ο άντρας και λέει την Σοφία την γυναίκα του δώσε μου την σακούλα να μην πονάει το χέρι σου...και του απαντάει όσο είσαι διπλά μου, μου δίνεις δύναμη να μην πονάω...Αυτό πρέπει να είναι τελικά η πραγματική αγάπη...Μπορεί να ήταν μαζί πολλά χρόνια και όμως ακόμα Στηρίζονταν ο ένας στον άλλο...Ο ένας είχε ζωτική σημασία για τον άλλο.....Και όπως άκουσα από κάποιον Tv_star... δυστυχώς όποιος πεθαίνει, πεθαίνει μόνος του...Σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι κρίμα....να πάρει έναν από τους δυο...αυτός που θα απομείνει θα...πραγματικά δεν ξέρω το πως θα αισθάνεται... Τώρα σχετικά με την άλλη φράση…. Θα δείξει….