Ναι μου αρέσει να κάνω βόλτες. Μου αρέσει να μπαίνω μέσα στο αμάξι και να μπορώ να φτάνω μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι… Να βλέπω τα φώτα τις πόλης που στέκουν απέναντι σου άψυχα.. να κοιτάς ένα παγωμένο φως που έρχεται σε αντίθεση με τον δραστήριο άνθρωπο που την ίδια στιγμή που το φως παραμένει σταθερό. Ο άνθρωπος ζει, ερωτεύεται, γελαει, λυπάται.. κλαίει, αναπνέει, ελπίζει. Και εκεί ψιλά από όπου είμαι μου αρέσει να βγαίνω έξω και να μην νιώθω το κρύο που τρύπα μέχρι μέσα το κόκαλο. Αλλά εγώ να ζεσταίνομαι.. να ζεσταίνομαι από μέσα μου εκεί που όλη αυτή η ζεστή που παράγουν τα φώτα τις πόλης σου ζεσταίνουν την κάρδια…και το μονό που θέλω είναι να κλείνω τα μάτια μου και απλώς να γέρνω το κεφάλι μου και να κάνω όνειρα για το αύριο το αύριο που είναι τόσο κοντά αλλά και τόσο μακριά.
Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010
Βόλτες
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
οντως μια βολτα μπορει να σε ταξιδεψει εκει οπου εσυ θελεις, να δεις το κοσμο λιγο καλυτερα, το κοσμο που εσυ ονειρευτηκες. Μια βολτα με τους φιλους σου ειναι ακομα καλυτερη καθως εισαι με τα ατομα που εσυ θελεις και εσυ εχεις επιλεξει, αλλα και επειδη γνωριζεις τους κοσμους των φιλων σου, βλεπεις τα πραγματα με μια αλλη οπτικη γωνια. Η ΒΟΛΤΑ μας κραταει ζωντανους και δεν μας αφηνει να ''πεθανουμε''
ΑπάντησηΔιαγραφήΗ ΒΟΛΤΑ οπως την έχεις παρουσιάσει ουσιαστικά μου ακούγεται σαν μια δίψα να ρουφίξεις τη ζωή ως το μεδούλι.. να ζήσεις την κάθε στιγμή της ζωής σου..ναι ο ανθρωπος αγαπαει, γελάει, ζει και ότι άλλο έχεις αναφέρει, σημασία όμως έχει οτι κάνεις ότι ζεις να το κανεις με την ψυχή σου.. παρατηρώ όμως μια αντίθεση στα συμφραζόμενα σου.. τα φωτα της πολης.. πως μπορούν στις σκέψεις σου απο την μια να έχουν ένα παγωμένο φως ενώ απο την άλλη να βγάζουν ζέστη και να σου ζεσταίνουν την καρδιά? ή μήπως χαρακτηρίζουν στιγμές που νοιώθεις?? εναλλαγές που δημιουργούνται στον ψυχικό σου κόσμο και απλά τις παρομοιάζεις με τα φώτα της πόλης για να καταλάβουμε τι σκέφτεσαι? ξέρεις όμως? είναι φυσικό να περνάνε όλες αυτές οι σκέψεις απο το μυαλό σου.. τώρα αρχίζεις να ανακαλύπτεις τον κόσμο.. τον κρύο και ψυχρό, με όλες τις εναλλαγές, κόσμο.. είναι όμορφο πράγμα η ονειροπόληση.. συνέχιζε να το κάνεις.. συνέχιζε να κλείνεις τα μάτια σου και να ονειρεύεσαι.. και θα είναι υπέροχο στα ονειρα αυτά να βάλεις και άτομα που είναι δίπλα σου.. άλλωστε η ζωή είναι ένας δρόμος Κώστα μου.. κανείς δεν μπορεί να τον διαβεί μόνος του..
ΑπάντησηΔιαγραφήΦιλικά Νατάσα