Έρωτας για μένα είναι να ζεις την ζωής σου σε έργο με πρωταγωνιστή τον άνθρωπο σου. Την δίκια σου πριγκίπισσα και τον δικό σου πρίγκιπα. Πάνω σε ένα ροζ σύννεφο που πετάνε συνεχεία γύρο σου πεταλούδες. Χωρίς να σε νοιάζει, αν θα αρέσουν οι σκηνές χωρίς να σε νοιάζει ο φωτισμός ,ο ήχος. Ένα θα ξέρεις που θα σε χαροποιεί θα έχεις κάνει εσύ το casting για τον πρωταγωνιστή σου.. Θα έχεις διαλέξει εσύ το άτομο αυτό που θα είναι διπλά σου σε κάθε σκηνή του έργου σου... θα είναι διπλά σου σε αυτό το έργο που θα λέγεται ζωή.
Το κακό στο όλο έργο είναι ότι δεν μπορείς να ξαναγυρίσεις από την αρχή κάποια σκηνή που θα σε κάνει να πονέσεις για μια λάθος επιλογή δική σου ή του πρωταγωνιστή σου… Και ότι δεν θα υπάρχει το play το pause… Και δεν θα υπάρξει ξανά η επιλογή του να ξαναδείς την ταινία άμα τελειώσει...
φιλε καταπληκτικο και αυτο το αρθρο σου. προσωπικα θεωρω οτι Ο έρωτας είναι έκσταση και μαρτύριο, ελευθερία και σκλαβιά μαζί. Είναι ένα συναίσθημα που αν έλειπε οι ποιητές και στιχουργοί αυτού του κόσμου θα έμεναν προφανώς άνεργοι. Ο έρωτας κινεί τον κόσμο μας.
ΑπάντησηΔιαγραφήautoo to latrepsaa...
ΑπάντησηΔιαγραφήo erwtass... <3
megalo kommati tis zwhs mas...